راهبردهای مقابله

از دانش ویکی
پرش به: ناوبری، جستجو

به طور کلی، راهبرد مقابله‌ای به تلاش‌های شناختی و رفتاری برای جلوگیری، مدیریت و کاهش تنیدگی یا استرس اشاره می‌کند. ساختار مقابله در دهه 80 وارد ادبیات روان‌شناسی شد و به عنوان عاملی که در ارتباط بین فشار روانی با اختلالات روانی و اختلالات جسمی میانجی گری می‌کند، مورد توجه بسیار بوده است. فولکمن و لازاروس از نظریه پردازان اصلی سبک‌های مقابله‌ای، مقابله را تلاش های شناختی و رفتاری فرد برای غلبه پیدا کردن بر تنیدگی و تحمل کردن یا به حداقل رساندن اثر آن می‌دانند.

انوع راهبردهای مقابله

اندلر و پارکر سه نوع راهبرد را در رابطه با راهبردهای مقابله معرفی می‌کنند: سبک مقابله‌ای مسأله مدار، سبک مقابله‌ای هیجان مدار و سبک مقابله‌ای اجتنابی.

مقابله مسأله مدار: مقابله مسأله مدار عملکردهای مستقیم شناختی فرد است که به منظور تغییر و اصلاح شرایط تهدید کننده محیطی انجام می‌گیرد و در موقعیت‌هایی آشکار می‌شود که آن موقعیت‌ها برای فرد قابل کنترل یا قابل تغییر باشد. برخی از روش‌های عملی در راهبرد مسأله مدار، استفاده از تجربیات گذشته، واقع بینی، جمع آوری اطلاعات بیش‌تر برای حل مشکل، مشورت و توجه به نقاط مثبت مسأله می‌باشد.

مقابله هیجان مدار: مربوط به موقعیت‌هایی است که شخص احساس کند که آن موقعیت از کنترل وی خارج است. بعضی از این روش خیال بافی، خشمگین شدن، گریه کردن، دل مشغولی، احساس تنهایی، افسردگی و سایر فعالیت‌های هشیارانه می‌باشند.

مقابله اجتنابی: در راهبرد مقابله‌ای اجتنابی فرد در مقابل استرس از مکانیزم اجتناب و دوری استفاده می‌کند. مقابله به شکل جستجوی حمایت اجتماعی یا روی آوردن به سرگرمی‌های اجتماعی، راهبردی است که بیشتراز شخصیت‌های اجتنابی سر می‌زند.