سوررئالیسم

از دانش ویکی
پرش به: ناوبری، جستجو

سوررئالیسم (به انگلیسی: Surrealism) جنبشی ادبی و هنری بود که پس از جنگ جهانی اول در فرانسه شکل گرفت و بنیان گذار آن آندره برتون (1966-1896) نویسنده و شاعر بود.

آندره برتون بنیان‌گذار جنبش سوررئالیسم

برتون ضمن آشنایی با کارهای فروید در زمینه رویاها و تداعی آزاد، روشی برای نوشتن «خود به ­خودی» ابداع کرد تا امکان بیان آزاد اندیشه‌­ها و آرزوهای ناخودآگاه را فراهم کند. از جمله هنرمندان بزرگ جنبش سوررئالیسم می‌توان سالوادور دالی را نام برد.

ایده‌های اصلی جنبش سوررئالیسم

سوررئالیست‌ها در صدد انتقال اطلاعات و احساسات ناخودآگاه بودند تا بتوانند قدرت تخیل را نمایان سازند. سوررئالیست‌ها معتقد بودند که عقل و منطق قدرت تخیل را محدود می‌کند و با تابوهایی که در ذهن ما وجود دارد تخیل را به بند می‌کشد. تلاش سوررئالیست‌ها برای دست یافتن به ذهن ناخودآگاه و توجه آن‌ها به اسطوره‌ها، جریان‌های فکری متعددی را بعد از خود به راه انداخت و این سبک تا امروز نیز تاثیرگذار باقی مانده است.

افراد کلیدی در جنبش سوررئالیسم

عموماً از آندره برتون به عنوان بنیان‌گذار سوررئالیسم یاد می‌شود. وی سوررئالیسم یا فراواقع گرایی را به این صورت تعریف کرد: فعالیت خود به خودی روان که خود را در قالب‌هایی مانند نوشتن، نقاشی یا سایر تولیدات نشان می‌دهد. آندره برتون پیشنهاد می‌کند که هنرمندان عقل و منطق خود را کنار بگذارند و به ذهن ناخودآگاه خود دست یابند.

فرد دیگری که به صورت غیرمستقیم بر جنبش سوررئالیسم تاثیر گذاشت زیگموند فروید، روانکاو مشهور اتریشی بود. نظریات انقلابی وی تاثیرات زیادی را بر روی اندیشمندان و هنرمندان پس از خود گذاشت که یکی از این موارد جنبش فراواقع‌گرایی بود. شاهکار فروید با عنوان تعبیر رویا در سال 1899 منتشر شد و فروید در این کتاب ایده‌های خود درباره اهمیت رویاها و ابراز آزادانه آن‌ها را بیان کرد. نظریات او درباره تاثیر عقده‌ها، امیال و خشونت ذاتی انسان‌ها و همچنین معرفی تکنیک تداعی آزاد، پایه‌های نظری جنبش سوررئالیسم را شکل داد.

از دیگر افراد شناخته شده این جنبش سالوادور دالی بود که هنر سوررئالیستی را به نهایت شهرت خود رساند. او سعی داشت خیالات و توهمات خود را در قالب نقاشی به دیگران نشان دهد.

مقالات مرتبط